مرحوم علامه حكيم، سيد عباس معارف، عارف؛ شاعر، موسيقي دان، فيزيكدان، حقوقدان، نويسنده قانون كار جمهوري اسلامي ايران و مشاور اقتصادي دولت شهيد رجايي بود. معارف مظلوم زيست و مظلوم درگذشت و گويا مظلوميت او در دوران پس از مرگش نيز همواره پا برجاست.

مراسم بزرگداشت مرحوم حكيم علامه، سيد عباس معارف(ره) كه قرار بود روز 15 ديماه سال جاري در دانشكده ادبيات دانشگاه تهران برگزار شود به دليل سنگ اندازي ها و مشكل سازي هاي برخي افراد به تعطيلي كشيده شد.

به گزارش خبرنگار سايت تحليلي خبري دانشجويان مستقل، برگزار كنندگان مراسم، به دليل بي حرمتي به ساحت مرحوم علامه و توهين به اساتيد و ممانعت از ورودشان حتي به داخل دانشگاه تهران و از آن بزرگتر و بالاتر ضربه اي كه به علم و فرهنگ و هنر در بزرگترين دانشگاه كشور وارد شد؛ گزارشي تنظيم كرده اند تا  با اطلاع رساني دقيق بتوان نقاط مبهم اين مسئله را بهتر شناخت.

در روز برگزاري بزرگداشت اطلاعيه هاي آن در دانشگاه تهران توزيع شد و اين در حاليست كه قبل از آن نیز در سطح دانشگاه تهران تبليغات صورت گرفته بود و تمامي خبرگزاري ها اين مراسم را اعلام كرده و برگزاري آنرا توسط سايت Fardid.ir، بنياد حكمي و فلسفي دكتر فرديد، انجمن اسلامي دانشجويان مستقل دانشگاه تهران و بسيج دانشجويي دانشكده ادبيات اعلام كرده بودند.

طبق ادعاي طهماسبي- مسئول امور دانشجويي دانشكده ادبيات - و طبق هماهنگي او با دكتر قمصري(بصورت تلفني)، به برگزار كنندگان مراسم كه مسئولين سايت فرديد، اعضاي انجمن اسلامی مستقل و اعضاي بسيج دانشجويي بودند اعلام شد كه برنامه شاكي خصوصي دارد و ملغي است. طهماسبي در جواب چرايي شكايت خصوصي اعلام داشت كه انجمن اسلامي دانشكده ادبيات به دليل آنكه انجمن اسلامي دانشجويان مستقل لغو مجوز شده است و امكان فعاليت قانوني در دانشگاه تهران ندارد، از تبليغاتي كه در دانشگاه پخش شده است عليه بسيج دانشجويي شكايت كرده چرا كه نام انجمن مستقل در آنها به عنوان همكار ذكر شده است.

طهماسبي در پاسخ به اين سوال كه "آيا نبايد شكايت خصوصي در هيات نظارت بر تشكلهاي دانشگاه بررسي شود و بعد براي بسيج دانشجويي حكم تخلف صادر شود؟" گفت: خير و برنامه را به دليل همين شكايت تعطيل شده دانست.

اين در حاليست كه طبق اظهارات اعضا و شوراي مركزي انجمن اسلامي دانشجويان مستقل دانشگاه تهران از اين تشكل لغو مجوز نشده و هيچ نامه اي مبني بر تعليق فعاليت ها به دست اين تشكل نرسيده است.

البته دبير هيات نظارت بر تشكل هاي دانشجويي دانشگاه تهران پس از لغو برنامه در خبرگزاري ها علت تعليق انجمن اسلامي دانشجويان مستقل را عدم ارائه گزارش مالي عنوان كرد  و جالب آنكه مسئولان اين دانشگاه برخلاف قانون تا به امروز  هيچگاه به اين تشكل بودجه اي اختصاص نداده اند كه امروز گزارش آن را طلب مي كنند!

طهماسبي ضمن نقل اين قول كه "هنگامي كه شما به دنيا نيامده بوديد بنده آقاي معارف را مي شناختم" گفتند: "مرحوم معارف زحمات بسياري براي مملكت و نظام كشيده اند"، و بدينوسيله از اعضاي انجمن تهران خواستند كه به دليل احترام ميهمانان مراسم، بدون شرط از شكايت خود صرف نظر كنند. به اين صورت اعضاي انجمن تهران با بيان اينكه "در كار خود حسن نيت نداريد" و "تا حال قصد دور زدن ما را داشتيد" اعلام كردند كه به هيچ شرطي رضايت نخواهند داد.

بعد از آنكه آقاي دكتر علي اصغر مصلح (هيات علمي گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبايي) و جناب دكتر محمد جواد صافيان(هيات علمي گروه فلسفه دانشگاه اصفهان) لابي دانشكده ادبيات را ترك كردند عده اي از مشتاقان مراسم -كه با اعلام شركت در بزرگداشت به داخل دانشگاه راه پيدا كرده بودند- با اصرار از اساتيد به داخل راه يافته - كه عبارت بودند از استاد حجت اسديان، دكتر مختار عليزاده، استاد اكبر جباري و چند تن ديگر - خواستند كه چند دقيقه جمع را مستفيض فرمايند و باين صورت به مدت سي دقيقه جلسه ي مختصري در ذكر نام و ياد و مقام مرحوم معارف تشكيل شد.

در حين جلسه به اطلاع دوستان برگزار كننده رسيد كه اساتيد را به داخل راه نمي دهند و نگهبان گفته است كه "استاد علي معلم دامغاني را راه ندادم". پس از مراجعه به نگهباني ايشان "عدم اطلاع رساني" و "اجازه نداشتن براي ورود با ماشين" را به عنوان دلايل بازگرداندن اساتيد ذكر كرد، همچنين استاد مسعود جعفري جوزاني، كارگردان شهير كشور كه از قضا 16 سال در دانشگاه تهران تدريس كرده اند و مجوز تدريس مادام العمر در دانشگاه ايالتي سان فرانسيسكو دارند را نيز پس از نيم ساعت معطلي به داخل دانشگاه راه ندادند.

از اساتيد فلسفه نظير دكتر پرويز ضياء شهابي تا سيد ابراهيم اشك شيرين و به همين صورت باقي اساتيد و اهل فرهنگ و ادب از سيد حسام الدين سراج تا استاد مجيد كياني و يوسفعلي ميرشكاك تا اهالي سياست و حتي روزنامه نگاران برجسته اي چون سيد عبدالجواد موسوي يا شعرا و منتقدين ادبي چون سيد عبدالرضا موسوي تا آيت الله مستوفي و حتي خواهر گرامي مرحوم علامه معارف(ره) نيز مغموم از درب دانشگاه تهران بازگشتند كه الحق نه تنها براي برگزار كنندگان مراسم، كه براي دانشگاه تهران و حتي وزارت علوم نيز شايسته نبوده و نخواهد بود. در اين ميان شايد ممانعت از ورود اكيپ فيلمبرداري واحد مركزي خبر كه يك ساعت تمام پشت دربهاي دانشگاه تهران براي پوشش كامل مراسم منتظر ورود بودند، بزرگترین بي حرمتي به اهل رسانه بود.

همانطور كه از آن‌چه نوشته آمد بر مي‌آيد در اين نوشتار نامي از اهل سياست يا كساني كه بطوري بر روي ايشان حساسيت سياسي هست، نيامد و صرفاً به اشخاصي كه درجات فرهنگي و علمي دارند بسنده شد، اين درحالي‌ست كه از برخي وزراي چهار دولت شهيد رجايي، مقام معظم رهبري، حجت الاسلام هاشمي و حجت الاسلام خاتمي كه سابقه تلمذ در محضر مرحوم معارف يا سابقه ي دوستي با ايشان را داشتند، دعوت به عمل آمده بود و نيز ايشان اعلام شركت در مراسم كرده بودند كه البته هنوز بر برگزار كنندگان معلوم نيست چگونه با حضرات ايشان برخورد شده است. البته همانطور كه عرض شد نامي از وزرا و وكلا در اين نوشتار نيامد و اين از آنروست كه شاکیان اين وضعيت نه قصد بهره برداري سياسي يا پيشا انتخاباتي از اين اوضاع را دارند و نه قصد ماهيگيري از آب گل آلود دانشگاه تهران. صرفاً نگران از وضع اداري و بروكراسي ناصحيح و بي قانوني اولين دانشگاه كشور و آبروي ريخته ي دانشگاه در مقابل اهل علم و فرهنگ.

اما پرسش‌هاي ما از همدلان گرامي و هريك از مسئولان چه در وزارت علوم و چه در دانشگاه تهران:

1- آيا لغو مجوز برنامه يك ساعت قبل از آن و با شكايت خصوصي و توسط مديريت فرهنگي دانشكده صورت مي‌گيرد؟

2- آيا لغو مجوز يك برمانه ي داراي مجوز، عاجل و بصورت شفاهي و بدون هيچ اشاره قانوني صورت مي گيرد؟

3- آيا لغو مجوز يك تشكل (انجمن اسامي دانشجويان مستقل دانشگاه تهران) به صورت شفاهي و بدون ارجاع به بندهاي قانوني صورت مي گيرد؟

4- آيا شكايت يك تشكل عليه تشكل ديگر نبايد در هيأت نظارت بر تشكل هاي اسلامي دانشگاه بررسي شود؟ و آيا مديريت امور فرهنگي و دانشجويي يك دانشكده و يا معاونت دانشجويي و فرهنگي مي توانند رأسا اقدام به تعطيلي مراسم داراي مجوز كنند؟

5- آيا به عنوان مجازات يك تشكل بايد از ورود افراد نام آشنا و محققين مطرح كشور به دانشگاه تهران جلوگيري كرد و با اعلام هر چند دقيقه در بي سيم هاي حراست، اساتيد بزرگ كشور را از وارد شدن به اولين دانشگاه ايران بازداشت و بالاتر از آن بايد بايشان توهين روا داشت؟ اين حراست هميشه در صحنه دانشگاه تهران در روز 17 آذرماه -كه هتاكان و لمپن هاي شهره غير دانشجو به راحتي وارد دانشگاه شده و صحن مقدس دانشگاه را با محل هوچي گري شعبان بي مخ ها اشتباه گرفته بودند- كجا بودند؟ يا فقط صدايشان بر روي علي معلم ها بلند مي شود و  در مقابل ایشان گردن كلفتي مي كنند؟

6- و اما؛ چرا در روزهاي قبل در همين دانشگاه تهران و در تالار ابن خلدون دانشكده علوم اجتماعي انجمن اسلامي دانشجويان اين دانشكده- كه به اعتراف جناب آقاي نوروزي دبير هيئت نظارت بر تشكل ها و همچنين اعضاي شوراي مركزي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران- كه تعليق بوده است اقدام به برگزاري برنامه اي در حمله و اهانت به مقدسات و نظام جمهوري اسلامي مي كند و نه تنها درب تالار به روي آنها باز مي شود، بلكه پس از برنامه نيز هيچ كس در هيئت نظارت اقدام به پيگيري و اعلام گزارش به افكار عمومي دانشجويان نمي كند؟ حتي برخي افراد مسئول! در توجيه اين برنامه و پنهان كاري از افكار عمومي ساعت ها با اصحاب رسانه به گفتگو پرداخته تا مانع از انتشار خبر برنامه در جامعه شوند. 

اميدواريم كه پاسخي درخور براي اين پرسش ها وجود داشته باشد ولي از آنجا كه برگزار كنندگان مراسم هماهنگي كاملي را بين انجمن اسلامي دانشگاه تهران و علوم پزشكي تهران و كادر اداري دانشگاه تهران اعم از دانشكده ادبيات تا معاونت دانشجويي مشاهده كردند، مسلم مي دانند كه اين بازي صرفاً يك دعواي بين تشكل ها نبوده و چيزي فراتر از جلوگيري از چند صدايي يا ممانعت از طرح انديشه ها در دانشگاه تهران است و روا نيست كه انسان ذي شعور اين چنين هماهنگي و انسجام و تلاشي را صرفاً به يك بازي بچگانه بين دو تشكل تقليل دهد كه توضيحِ رخدادي چنين، به سادگيِ بزرگ بودن يك تشكل و كوچك بودن تشكل ديگر يا توجيهاتي از اين دست ممكن نيست.

اين سوال براي ما و هر انسان صاحب فهمي طرح است كه چطور روزاروز از راهپيمايي هاي ماركسيستي تا توهين به نظام و مقام معظم رهبري(حفظه الله) و دين و نبي اكرم(ص) و صدر و ذيل اعتقادات مردم و دانشجويان صورت مي گيرد و كسي دم از قانون و اقدام عاجل نمي زند، اما هنگامه بزرگداشت عرفا و بزرگان دين و آئين و نظام، همه دست در دست هم در مقابل برگزاري مراسمي علمي و فرهنگي جبهه مي گيرند و برگزاري آنرا بي قانوني و خلاف مي شمرند، از نظر ما اين جز همدستي عده اي از مديران و كادر اداري با دانشجويان واداده ي سياست زده و وابسته به جريانهاي منحط سياسي خارج دانشگاه و برنامه اي از پيش تنظيم شده نيست ورنه چرايي اين برخورد دوگانه را در كجا بايست جُست؟

صد البته برگزار كنندگان، مراسم را به هر نحو ممكن برگزار خواهند نمود و از تمامي اساتيد بزرگواري كه حرمتشان در دانشگاه تهران شكسته شد دعوت به عمل خواهند آورد. برگزار كنندگان مراسم نیز قطعا و يقينا از تمامي اخلالگران اعم از مسئولين دانشگاه تهران و هوچي بازان و قانون شكنان دانشجونما و مديران آن دانشگاه، به تمامي مراجع ذي صلاح شكايت خواهند برد و تا مشخص شدن تكليف جايگاه فرهنگ و هنر و علم در يكي از پرهزينه ترين دانشگاه هاي كشور و عذر خواهي رسمي آن دانشگاه از ساحت اساتيد مدعو و خانواده ي مرحوم استاد معارف(ره) پاي پس نخواهند كشيد.

نظرات (1)